cudo logo Muzeum DOMINIAK

Cudo

szczególnie ciepło witamy dzieci i rodziców w sposobie przedstawienia

Muzeum Miniaturowej Sztuki Profesjonalnej Henryk Jan Dominiak

obszaru kulturowego Tychy przebiegu Żwakowska 8/66

CUDO ceramika artystyczna ceramiczna broszka miska szeroki wybór ceramiki dekoracyjnej

Cudo

artykuł hasłowy — C — 4, U — 27, D — 6, O — 20 znaku alfabetu państwa unitarnego w Europie Środkowej: A Ą B C Ć D E Ę F G H I J K L Ł M N Ń O Ó P R S Ś T U cudo w wiadomości wiedza informacja news serwis informacyjny autor Henryk Jan Dominiak Y Z Ź Ż

Cudo, to kolejna strona stosowanych zwrotów na literę „c”.

Cudo RZE41 – LA DAME BLANCHE 2013 Danuta SAGA Tomaszewska - wymiar: 4,86 cm wysokości

RZE41 – LA DAME BLANCHE 2013 Danuta SAGA Tomaszewska – wymiar: 4,86 cm wysokości

.

Karta starsza rangą • Biuletyn Informacji Publicznej • Karta Dużej Rodziny • Regulamin • Kolekcja • Laury • Falerystyka • Heraldyka • Symbolika • EmblematykaRzeźba • Ceramika • Broń biała • Słownik pojęć • .

cudo C


Cu, symbol pierwiastka chemicznego miedzi.

.

cudo Cud


CUDOWNA, astr. Mira Ceti.

.

CUDZOZIEMIEC, osoba nieposiadająca obywatelstwa państwa, na którego terenie przebywa. Cudzoziemcy mogą przybywać do obcego państwa, przebywać na jego obszarze lub go opuszcza – tylko za zezwoleniem odpowiednich organów tego państwa. Pobyt cudzoziemca na terenie obcego państwa może być tranzytowy (przejazd), czasowy lub stały. Zezwolenie na pobyt tranzytowy i czasowy udzielają placówki konsularne, zezwolenie na pobyt stały – organy administracji wewnętrznej danego państwa. Cudzoziemiec może być wydalony z granic danego państwa, jeżeli nie stosuje się do obowiązujących w tym państwie przepisów prawnych, lub gdy jego pobyt staje się uciążliwy dla państwa ze względu na dobro społeczne, bezpieczeństwo lub porządek publiczny. Odrębnie uregulowane są warunki pobytu osób korzystających z prawa zakrajowości – (eksterytorialności).

.

CUDZOŻYWNOŚĆ – heterotrofizm.

.

cudo Cug


CUGOWE KONIE, dawna nazwa koni wyjazdowych, zazwyczaj podrasowanych lub rasowych, dobranych w pary lub czwórki typem, wzrostem, umaszczeniem, chodami i temperamentem.

.

cudo Cui


CUIUS REGIO EIUS RELIGIO [łac.; czyj kraj tego religia], zasada «religia panującego obowiązuje także jego poddanych», będąca wyrażeniem nietolerancji religijnej w okresie walk rel.; np. pokój augsburski w 1555 r. dopuszczał możliwość wygnania z kraju poddanych, którzy odmówili przyjęcia wyznania władcy; potocznie określenie postawy oportunistycznej, polegającej na podporządkowaniu się zdaniu przełożonego.

.

cudo Cuk


CUK, nazwa wprowadzona w Polsce skali – światłoczułość materiałów fotograficznych (skrót nazwy: Centralny Urząd Kinematografii).

.

CUKIER OŁOWIANY – ołowiany octan.

.

CUKROMIERZ, sacharymetr, polarymetr dostosowany do mierzenia stężenia roztworów cukru na na podstawie pomiaru kąta skręcenia płaszczyzny polaryzacji.

.

cudo Cul


CULPA [łac., ’wina’], w terminologii prawniczej staroż. Rzymu początkowo wina wszelkiego rodzaju, później, w odróżnieniu od winy działającego rozmyślnie (dolo malo), określenie winy ciążącej na osobie, przez którą bezprawie zaistniało mimo jej woli (np. przez niedbalstwo).

.

cudo Cum


CUMA [niem.], lina do cumowania statku, biegnąca ukośnie od dzioba statku w przód lub od rufy w tył.

.

CUM LAUDE [łac. ’z pochwałą’], tradycyjna formuła wyróżniająca, umieszczana na dyplomach ukończenia uczelni, w ocenach prac dyplomowych itd.; dziś rzadko już używana.

.

CUMOWANIE, przymocowanie statku, zwykle za pomocą lin, do przystani, nadbrzeża, dalb, beczek lub innego statku; liny służące do cumowania nazywa się cumami i szpringami; na małych łodziach do cumowania służą również falenie; do urządzeń cumowniczych należą pachoły, pierścienie i haki. Cumowaniem nazywa się również przymocowanie aerostatu (balonu, sterowca) do urządzenia stałego (pomostu, wieży itp.).

.

CUMOWNIK, robotnik portowy pracujący przy cumowaniu statków.

.

CUMULONIMBUS [łac.] – chmura (kłębiasta deszczowa).

.

CUMULUS [łac.] – chmura (kłębiasta).

.

cudo Cur


CURIEmałżonkowie Curie i wielu innych badaczy wykryli, że naturalne pierwiastki radioaktywne 92 i 90 poprzez trzy odmiany radioaktywnego rozpadu przechodzą w trzy stabilne izotopy ołowiu: 206, 207, 208 emitując przy tym promieniowanie trojakiego rodzaju: promieniowanie alfa (α), promieniowanie beta (β), promieniowanie gamma (γ).

.

CURL [ang.], rot, symbol operacji różniczkowej zwanej rotacją.

.

CURRY, mieszanina zmielonych przypraw korzennych, jak pieprz czarny, imbir, kardamon, cynamon i in.; jako przyprawa do potraw znajduje duże zastosowanie w krajach Azji.

.

CURTISA TURBINA, rodzaj turbiny parowej; nazwa od wynalazcy, Ch. G. Curtisa.

.

cudo Cu Cv


CUSCUTA [łac.], maszyna do segregowania i oczyszczania nasion (czyszczalnia nasion).

.

C.V. [skrót franc. cheval–vapeur], symbol jednostki mocy (koń mechaniczny), stosowany we francuskiej literaturze technicznej.

.

cudo Cw


CWAŁ, najszybsza odmiana galopu (chody koni).

.

cudo Cy


CYBEBY, jeden z rodzajów rodzynek.

.

CYBUCH [ tur.]: 1) drewniana lub metalowa rurka, zaopatrzona u jednego końca w ustnik, u drugiego w fajkę; 2) w przemyśle szklarskim – piszczela.

.

CYC – drukowanie tkanin.

.

CYCERO: 1) jednostka miary drukarskiej (typograficzny system miar); 2) stopień czcionki, równy 12 punktom typograficznym (pisma stopień).

.

CYKLINOWANIE, potoczna, nieprawidłowa nazwa – wygładzania powierzchni drewnianych, stosowanego w stolarstwie i budownictwie; cyklina, cykliniarka – nazwy narzędzia i maszyny do wygładzania.

.

CYKLISTYKA CYRKOWA, rodzaj produkcji cyrkowej, demonstrujący mistrzowskie opanowanie jazdy na specjalnie skonstruowanym rowerze (ostre koło, prosty widelec, pozwalający na swobodne obracanie kierownicy o 360º i mała przekładnia, zmniejszająca szybkość biegu roweru); często używane są monocykle, tzn. rowery jednokołowe z siodełkiem lub bez oraz monocykle wysokie, w których siodełko znajduje się na kilku metrowym przedłużeniu.

.

CYLINDER MIAROWY, menzurka, szklane naczynie cylindryczne zaopatrzone w podziałkę (w ml lub cm³); służy do niezbyt dokładnego odmierzania objętości cieczy.

.

CYLINDRYCZNE PIECZĘCIE, kamienne tłoki pieczętne w kształcie walca, z przewierconym przez środek otworem, stosowane w Mezopotamii od pocz. III tysiąclecia p.n.e. do pieczętowania glinianych tabliczek. Odcisk pieczęci w formie ciągłego pasma uzyskiwano przez toczenie tłoka w miękkiej glinie. Cylindryczne pieczęcie wyrabiano zwykle z półszlachetnych kamieni, w których rzeźbiono napisy i przedstawienia figuralne o treści religijnej i symbolicznej; wiele z nich należy do arcydzieł – gliptyki. Cylindryczne pieczęcie mają duże znaczenie przy badaniu historii i mitologii kultur mezopotamskich.

.

CYNA należy do najdawniej znanych metali, w postaci stopu z miedzią (brązu) stosowana od zarania cywilizacji (epoka brązu), w postaci czystego metalu poznana nieco później (w Chinach i Japonii np. znana już w XVIII w. p.n.e., w Egipcie – przed VI w. p.n.e.).

.

CYNFOLIA [niem.- łac.], staniol, folia cynowa grubości setnych części milimetra, walcowana na zimno; stosowana dawniej do wyrobu kondensatorów elektrycznych oraz na opakowania itp.; nazwy te bywają niesłusznie rozciągane na folie z innych metali (gł. aluminium) – w taki sam sposób wytwarzane i stosowane do tych samych celów.

.

CYNK [niem.], dawny instrument muzyczny dęty (aerofon), drewniany, rzadziej z rogu lub kości słoniowej, później też z metalu, w postaci konicznej rury z siedmioma otworami bocznymi i ustnikiem kociołkowatym. Budowano różnych wielkości cynki: najmniejsze (skalą najwyższe) – proste, większe – z wygięciem pojedynczym i podwójnym, największe (basowe) – serpent; w dawnej Polsce cynki proste i zgięte zwano mutami [od wł. cornetto muto], podwójnie wygięty – kornetem. Powstały w istocie swej z rogu, w którym zrobiono otwory w celu uzyskania szerszej skali dźwięków, cynk znany był w Europie już w średniowieczu, a jego największa popularność przypadła na XVI–XVII w., po czym zanikł w XVIII w. (użyty jeszcze np. w kilku kantatach J, S. Bacha), utrzymując się najdłużej wśród muzykantów miejskich.

.

CYPR jest trzecią co do wielkości wyspą Morza śródziemnego i leży na południe od Turcji i na zachód od Syrii. Politycznie wyspa podzielona jest przez długotrwały konflikt pomiędzy Cypryjczykami pochodzenia greckiego, którzy stanowią większość, a cypryjską mniejszością turecką. Sektor turecki (około 1/5 ludności) utrzymuje się głównie z rolnictwa; sektor grecki w ostatnich dekadach doświadczył imponującego wzrostu obrotów w turystyce i przemyśle. Wzrost ekonomiczny opóźniony został znacznie przez turecką inwazję na Cypr w 1974 roku. Od tego czasu wielu Cypryjczyków z obydwu grup etnicznych opuściło swoją ojczyznę w celu podjęcia pracy za granicą, głównie w Wielkiej Brytanii i na Bliskim Wschodzie.

.

cudo Cz


CZAD, tlenek węgla CO.

.

CZECHY (Republika Czeska) powstała w 1993 r., kiedy byłe państwo czechosłowackie podzieliło się na dwa nowe państwa (Czechy i Słowację) na odcinku długości 790 km graniczy z Polską. Spośród krajów Europy Środkowo-Wschodniej Czechy wykazują najniższy poziom bezrobocia, a realizowany przez nie program prywatyzacji jest najbardziej zaawansowany. W połowie 1997 r. w rozwoju gospodarczym Czech nastąpił pewien kryzys.

.

CZECZOTA, drewno brzozy i topoli, rzadziej jaworu i wiązu, o pięknym charakterystycznym rysunku powstałym wskutek nienormalności w budowie, czyli tzw. czeczotowatość; powstaje ona w wyniku przerostów tkanki drzewnej w lokalnych zgrubieniach pnia (obrzęki), masowego występowania pączków śpiących oraz widocznych na przekroju poprzecznym brunatnych zgrupowań tkanki miękiszowej; u brzozy karelskiej czeczotowatość stanowi cechę dziedziczną. Czeczota brzozowa stosowana jest do wyrobu okien, mebli i wyrobów artystycznych; była bardzo poszukiwana w XIX i w początkach XX w., obecnie jest mniej ceniona.

.

CZEKAN [tur.]: 1) wojsk. młotek bojowy, zwany także nadziakiem lub obuchem, służący do rozbijania zbroi przeciwnika; również siekierka na długim drzewcu zakończona zagiętym ku dołowi kolcem do ściągania jeźdźca z konia; używany XIV–XVIII w.; 2) sport – rodzaj mocnej laski używanej przez alpinistów; ma stalową głowicę zakończoną z jednej strony łopatką, z drugiej dziobem; służy do rąbania stopni i chwytów w stromym lodzie i twardym śniegu, a także do asekuracji.

.

CZĘŚĆ SKŁADOWA RZECZY wszystko to, co może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego, np kierownica w samochodzie. Nie stanowią części składowej rzeczy przedmioty z nią połączone tylko mijającego użytku; np. przyczepa do samochodu. Częściami składowymi nieruchomości są także prawa związane z jej własnością.

.

cudo strony polecane


• interesujące • BAHA • CHIL • DAMAGrażyna Dominiak Tychy Polska • Pszczyna miasto w Polsce historia i teraźniejszość • Ulica generała Władysława Sikorskiego w Tychach • Formy do gliny modelarskiej Henryk Jan Dominiak • Transport Spedycja MASS-TRANS

.

cudo Prus 2 (Wilczekosy) polski herb szlachecki - autor Henryk Jan Dominiak 2019.