FAL59

Grudzień 1, 2018

FAL59

B.Pawełczyk Brzezińska rewers

FAL59

25 LECIE ABSOLWENTÓW WYDZIAŁU LEKARSKIEGO 1946-1951 AM 1976 POZNAŃ / 1976

awers

FAL59 jest ujęciem seryjnym podwórka muzeum, a precyzyjnie FAL Muzeum Miniaturowej Sztuki Profesjonalnej Henryk Jan Dominiak w Tychach, ulica Żwakowska 8/66 .

.

FAL59 25 LECIE ABSOLWENTÓW WYDZIAŁU LEKARSKIEGO 1946-1951 AM 1976 POZNAŃ / 1976

FAL59 25 LECIE ABSOLWENTÓW WYDZIAŁU LEKARSKIEGO

.

25 Lecie Absolwentów AM 

https://www.youtube.com/watch?v=IWiFSGrQMno.

.

obrazek DOMINIAK AH Muzeum Miniaturowej Sztuki Profesjonalnej Henryk Jan Dominiak

.

FAL59 AKADEMIA

AKADEMIA [gr. akadëmeia]:

1) Akademie, towarzystwa uczonych, a także artystów nawiązujące nazwą i tradycją do Akademii Platońskiej. Były zakładane w celu popierania rozwoju nauk, umiejętności i sztuk. Również w celu prowadzenia prac naukowych i kierowania nimi. Za staroż. pierwowzór współczesnych akademii nauk uważane bywają szkoły filoz. w starożytnej Grecji, w podobny sposób Muzeum Aleksandryjskie. Koncentrowało ono wybitnych uczonych dla wspólnych prac, do których stwarzało im odpowiednie warunki. Za jego przykładem szły w starożytności i średniowieczu akademie żydowskie i arabskie.

Na dworze – klejnocie Karola Wielkiego w Akwizgranie gromadzili się uczeni i pisarze. Nazywano ich akademikami. Współmiernie na dworze Fryderyka II w Palermo w XIII w. i w Gruzji w XII w.

.

FAL59 cd akademia

W Bagdadzie w X w. istniał Związek Czterdziestu Uczonych, obwieszczających jak jeden mąż swe prace. Właściwym początkiem rozwoju akademii nowożytnej były świątynie nauki instalowane we Włoszech w epoce odrodzenia przez entuzjastów humanizmu, na ogół pod protektoratem władców.

Te zespoły oświatowy, z reguły przeciwstawiając się tradycyjnym i skostniałym na ogół już wtedy uniwersytetom, stały się ogniskami rodzącej się umysłowej i artystycznej kultury mieszczańskiej. Odegrały wybitną rolę w walce z tradycją scholastyczną i autorytetem kościoła o nowy światopogląd oraz w rozwoju nauk zwłaszcza przyrodniczych. Chociaż były też uczelnie wyższe ulegające kościołowi i broniące jego pozycji.

Zakłady naukowe włoskiego renesansu miały z reguły charakter niewielkich stowarzyszeń, raczej prywatnych. Stanowili ich skład reprezentanci różnych środowisk: uczeni i amatorzy, miłośnicy nauk, arystokraci i plebejusze, ludzie świeccy i duchowieństwo. Również lekarze, nauczyciele, kupcy. Obok wybitnych uczonych i artystów nierzadko szarlatani i zwolennicy nauk tajemnych. Działalność wielu uniwersytetów była krótkotrwała. Wiele szkół. nie działało długo, a na ich miejsce powstawały nowe. Naliczono ich około 500.

.

FAL59 akademie najważniejsze

Najważniejsze z nich to: Accademia Platonica we Florencji (Akademia Florencka) utworzona w roku 1438 przez Cosimę de Medici (Kosmę Medyceusza). Kolejno Accademia Pontaniana w Neapolu założona 1443 przez Antonia Beccedelego Panormitę na dworze Alfonsa V. Podobnie Lionardi Vincia Accademia w Mediolanie zapoczątkowana w roku 1483 przez Leonarda da Vinci przy poparciu Sforzy. Co więcej Accademia Vitruviana w Rzymie powstała z nastaniem 1542 roku, poza tym Academia Secretorum Naturae w Neapolu zał. 1560, dodatkowo Accademia delia Crusca we Florencji założona 1582 przez poetę Antonfrancesca Grazziniego (1503-84), która pracowała nad oczyszczeniem języka włoskiego z „plew” (wł. ‚crusca’ – stąd nazwa) i wydała słownik języka włoskiego w roku 1612. Ponadto  Accademia dei Lincei w Rzymie powstała 1603, z którą związana była działalność Galileusza i która była wybitnym ośrodkiem studiów przyrodniczych. Podobnie jak Accademia del Cimento w Rzymie zorganizowana w 1657 roku oraz Accademia Fisico-Matematica w Rzymie sformowana 1677 roku.

.

FAL59 wzór akademii

Wzory włoskich akademii do innych krajów europejskich przeniósł, jako jeden z pierwszych, Konrad Celtes (Celtis). Pod jego wpływem na trasie jego wędrówek powstało szereg podobnych stowarzyszeń, zajmujących się szczególnie studiami literackimi. Pierwszym była Sodalitas Litteraria Vistulana w Krakowie zamyślona orientacyjnie 1489 roku. Następne: Sodalitas Litteraria Rhenana, czyli Celtica, w Wormacji i Moguncji, Sodalitas Litteraria Baltica w Lubece. Kolejno Sodalitas Litteraria Danubiana w Budzie i Wiedniu.

Z włoskich uczelni wyższych wywodzą się też współczesne towarzystwa naukowe nie noszące nazwy akademia i na ogół (lecz nie zawsze) mające mniejszy od nich zasięg i mniej ważną pozycję oficjalną.

.

FAL59 etapy rozwoju uczelni

Dalszy etap w kształtowaniu się nowoczesnych form organizacyjnych nauki stanowiły wielkie akademie. nauk zakładane przez władców absolutnych XVII i XVIII w., w swych stolicach, jako instytucje publiczne, działające już na podstawie specjalnych regulaminów i statutów, i realizujące wyraźnie sprecyzowane zadania stawiane nauce przez tych władców w związku z potrzebami państwa w zakresie gospodarki, obrony, oświaty itd.

Spełniły one wymagania również nowe, wywołane rozwojem metod pracy naukowej, dążenia samych uczonych do współpracy w większych zespołach, wymiany osiągnięć. Poza wszystkim tworzenia kosztownych pracowni, szczególnie do badań eksperymentalnych. We Francji kardynał Richelieu opierając się na jednej z uczelni lit.-językowych założył w roku 1635 Académie Française, zajmującą się w większości językiem i literaturą. W roku 1666 pod bezpośrednią opieką Colberta powstała Académie des Sciences, mająca pomóc mu w planach gospodarczego przeobrażenia Francji. Powstały tam też inne wyższe uczelnie (Institut de France).

W Anglii Karol II, opierając się na prywatnym kole uczonych, powstałym ok. 1645, stworzył w okresie 1660 The Royal Society of London for Improving Natural

1645, zał. 1660 The Royal. Society of London for improving Natura! Knowledge (Royal Society, the) zajmujące się studiami. przyrodniczymi i technicznymi, związanymi bardzo mocno z problemami handlu, żeglugi i wytwórczości.

W Niemczech Akademię Nauk, obejmującą ogół nauk, urzeczywistnioną 1700 roku dzięki staraniom Leibniza Fryderyka I. Jej naczelnym zadaniem, w tym zapóźnionym wówczas w porównaniu z Anglią i Francją kraju, było przede wszystkim podniesienie poziomu intelektualnego społeczeństwa.

W Rosji, zacofanym kraju feudalno-pańszczyźnianym, w którym nie było środowiska naukowego, Piotr I opierając się na uczonych sprowadzonych z zagranicy, przysłużył się do powstania w latach 1724 szkoły pod nazwą Petersburska Akademia Nauk.

W przeciwieństwie do uczelni zachodnich, była ona nie gronem osób dyskutujących osiągnięcia naukowe uzyskane w pracowniach uniwersyteckich i prywatnych, lecz przede wszystkim zespołem pracowni naukowych. Najważniejszym jej celem było stworzenie kadry uczonych rosyjskich. Podobne akademie powstały i w innych stolicach. Większość z nich dotrwała do naszych czasów. Przeważnie noszą one nazwy akademii nauk lub akademii umiejętności danego kraju, są czołowymi reprezentacjami środowiska naukowego i najwyższymi oficjalnymi autorytetami naukowymi w swych krajach.

.

FAL59 cd. etapy

Z czasem jednak wiele uczelni wyższych utraciło swą faktyczną przodującą rolę w nauce swych krajów, stało się ostoją konserwatyzmu i uległo przysłowiowemu „akademickiemu” skostnieniu.

Członkowie akademii pochodzą z reguły z kooptacji, lecz bywają też, mianowani lub zatwierdzani przez władze państwowe. Często dzielą się na kilka kategorii lub stopni (akademik). W wielu szkołach wyższych liczba członków jest ograniczona (numerus clausus).

Członkostwem akademii wyróżniani są także uczeni zagraniczni. Niektóre uniwersytety nagradzają wybitne prace naukowe i udzielają zasiłków na ich prowadzenie.

Akademie nauk obejmują swym zasięgiem ogół nauk lub tylko jakiś wielki ich dział, np. nauki medyczne lub rolnicze. Obok uczelni ogólnokrajowych, centralnych bywają też regionalne. Nazwę akademia noszą niektóre międzynarodowe towarzystwa naukowe. i artystyczne W 1899 założono Międzynarodowy Związek. Akademii (działał do I wojny światowej.). Miał realizować wspólnymi siłami większe przedsięwzięcia naukowe (np. rozpoczęto wydawać Encyklopedię Nauk Matematycznych).

.

FAL59 w Polsce

W Polsce przedrozbiorowej, w której nie było ani silnego mieszczaństwa potrzebującego pomocy uczonych w rozwijaniu nowoczesnej gospodarki, ani władzy absolutnej, mogącej podobnie jak w Niemczech i Rosji narzucić krajowi program odrabiania zapóźnień, nie było dostatecznych bodźców i warunków do powstania akademii naukowych. Choć za czasów Stanisława Augusta dyskutowano w tej sprawie szereg projektów. Nawet Merlini przygotowywał już projekt gmachu akademii nauk w Warszawie. Urzeczywistnieniem tych projektów było dopiero powstałe w roku 1800 Towarzystwo Przyjaciół Nauk w Warszawie.

Pierwszym zaś ogólnym tow. nauk. noszącym nazwę akademia była Akademia Umiejętności w Krakowie założona 1873 (Polska Akademia Umiejętności).

Dalszy etap rozwoju szkół wyższych reprezentują akademie nauk w większości krajów socjalistycznych (powstałe często z przekształcenia uczelni dawniej istniejących i nawiązujące do ich tradycji).

Ten nowy typ szkół o profilu wyższym, zresztą dopiero kształtujący się, związany jest z kluczową rolą nauki w rozwoju tych krajów, a szczególnie w ich gospodarce planowej.

Akademie te, będące oficjalnymi najwyższymi instytucjami naukowymi swych krajów, pracują opierając się na sieci własnych placówek badawczych (instytutów) i komitetów naukowych. Współpracując ze szkołami wyższymi i placówkami nauk. instytucji gospodarczej spełniają zwykle wiodącą rolę w poszczególnych dyscyplinach naukowych.

Akademiom tym powierzane też bywają w wielu krajach ważne funkcje państwowe, a szczególnie kierowanie całokształtem życia nauk. kraju i wytyczanie kierunków rozwoju badań naukowych. Akademia Nauk ZSRR, Polska Akademia Nauk, Deutsche Akademie der Wissenschaften zu Berlin).

.

FAL59 nazwy akademii

Nazwa niektórych uczelni, np. Akademia Górniczo-Hutnicza, Akademia Medyczna, Akademia Sztuk Pięknych, Akademia Teologii Katolickiej, Akademia Sztabu Generalnego.

Wyraz akademia w odniesieniu do uczelni, szczególnie wyższych, lecz także niektórych średnich, używany jest w Europie od cza-sów renesansu i przeniesiony został na nie z akademickich towarzystw naukowych. Obecnie akademickimi szkołami nazywane bywają te szkoły wyższe (także uniwersytety), które mają samorząd i prawo nadawania stopni naukowych.

We Francji od 1808 – okręg administracji szkolnej, obejmujący szkolnictwo elementarne, średnie i wyższe.

Na czele akademii stoi rektor.

.

FAL59 Akademia Platońska

AKADEMIA PLATOŃSKA, szkoła filozofii założona w Atenach w przybliżeniu 387 p.n.e. przez Platona. Nazywana „akademią” od gaju Akademosa, gdzie się mieściła. Akademia Platona miała charakter związku religijnego, gromadzącego intelektualistów, uczonych i ich uczniów pracujących pod kierownictwem Platona. Po jego śmierci pod kierownictwem wybranego scholarchy.

Zajmowano się w niej filozofią, matematyką (napis na Akademia Platona głosił, że nie mają do niej wstępu niewykształceni w matematyce), astronomią, klasyfikacją roślin i zwierząt, i innymi metodologicznymi zagadnieniami przyrodoznawstwa.

Przedmiotowa uczelnia istniała przeszło 900 lat. Stanowiła prototyp innych szkół filozofii świata starożytnego. Została zamknięta dopiero 529 n.e. na mocy edyktu cesarza Justyniana. Pod względem organizacyjnym najtrwalsza ze wszystkich szkół filoz. czasów starożytnych, wewnętrznie ulegała wpływom różnych kierunków filozoficznych i bardzo szybko odeszła od platonizmu.

.

FAL59 fazy rozwoju A.P.

W historii Akademii Platońskiej wyodrębnia się kilka faz jej rozwoju w zależności. od przeważających w niej prądów filozoficznych.

Tzw. pierwsza (starsza) akademia (347-265 p.n.e.), kierowana przez Speusipa, Ksenokratesa, Polemona i Kratesa, wiązała naukę Platona z pitagoreizmem. W zakresie etyki zaś zbliżyła się do cyników.

Tzw. druga, (średnia) akademia (265 – II w. p.n.e), zreorganizowana przez Arkesilaosa, uległa, wpływom sceptycyzmu.

Tzw. trzecia (nowa) akademia (od poł. II w. p.n.e.), kierowana przez Karneadesa i in., zwalczając dogmatyzm stoików i wychodząc ze sceptycystycznych założeń, głosiła probabilizm w teorii prawdy.

Tzw. czwarta akademia, za scholarchatu Filona z Laryssy, zaczęła się zwracać ku eklektycznemu dogmatyzmowi, łączącemu w sobie różne kierunki filozoficzne – arystotelizm, stoicyzm i pitagoreizm. Nurt ten ugruntował Antioch z Askalonu jako scholarcha w tzw. piątej akademii.

Słuchaczami Akademii Platońskiej w tej fazie jej rozwoju byli Terentius Varro i Cyceron. Ostatnia faza w rozwoju tej szkoły to okres wpływów neoplatonizmu, któremu się poddała, odkąd jej scholarchą został Proklos (scholarcha 450-485 n.e.). W tej fazie Ateny zaczęły ustępować miejsca w rozwoju filozofii Aleksandrii i Rzymowi, a Akademia Platońska utraciła swoje pierwotne znaczenie. Ostatnim jej neoplatońskim scholarchą był Damaskios. Po edykcie Justyniana członkowie uczelni opuścili Ateny i rozproszyli się. Próbę reaktywowania Akademii Platońskiej po 10 wiekach stanowiła Akademia Florencka.

.

FAL59 Muzeum Aleksandryjskie

.

FAL59 Akademia Florencka

AKADEMIA FLORENCKA, zw. też Akademią Platońską (ponieważ zamierzała odnowić platońskie tradycje). Szkoła filozofii zamierzona przez Cosima de Medici. Funkcjonowała we Florencji 1459-1521. Dysponowała cennymi rękopisami greckimi dotyczącymi pierwszoplanowo filozofii Platona, którą komentowała i interpretowała w duchu renesansowym, przeciwstawiając ją arystotelizmowi scholastyki. Koronnym przedstawicielem Akademii Florenckiej był M. Ficino. Dokonania Akademii Florenckiej osiągnęły pełny rozkwit w ostatnim ćwierćwieczu XV w. dzięki opiece Lorenza de Medici. Po jego śmierci akademia zaczęła upadać.

FAL59 towarzystwa naukowe

.

FAL59 Académie Française

ACADÉMIE FRANÇAISE [akadem. frãse:z], najstarsze ze współczesnych francuskich towarzystw naukowych. Powstałe w XVII w., początkowo jako prywatne kółko literackie. W roku 1635 podniesione przez kardynała Richelieu do rangi najwyższej publicznej instytucji naukowej w państwie. Pierwsza tego typu instytucja w Europie w czasach nowożytnych (akademia).

Od 1795 wchodzi w skład Institut de France; zajmuje się językiem i literaturą francuską. Do jej obowiązków należy praca nad słownikiem języka francuskiego. (pierwsze wyd. 1694, ostatnie 1935). Przyznaje corocznie odznaczenia i nagrody. Członkowie Académie Française, w liczbie 40, piastują tę godność dożywotnio (tzw. nieśmiertelni). Sami dokonują wyboru nowych członków na wakujące miejsca.

.

FAL59 Institut de France

.

FAL59 Royal Society, the

.

FAL59 akademik

AKADEMIK [łac. academicus] : 1) członek akademii. Członkowie wielu akademii dzielą się na członków rzeczywistych (stopień wyższy), członków korespondentów (stopień niższy), członków tytularnych, honorowych, zagranicznych itd. ; 2) słuchacz wyższej uczelni, student.

FAL59 numerus clausus

.

FAL59 Towarzystwo Przyjaciół Nauk w Warszawie

.

FAL59 Polska Akademia Umiejętności

.

FAL59 Falerystyka Muzeum Miniaturowej Sztuki Profesjonalnej Henryk Jan Dominiak 43-100 TYCHY ulica Żwakowska 8 - 66 Polska Europa

.

FAL59 linki zewnętrzne

DOM LUX TYCHY Honoraty 32 Wiesława Konieczna .

BOJDOŁ BOSCH SERVICE Benedykt Bojdoł Tychy ul. Powstańców 44 .

Pszczyna miasto w Polsce historia i teraźniejszość .

Ulica Generała Jana Henryka Dąbrowskiego w Tychach .

.

FAl59 frazy

ciekawe dzieła sztuki.

najpiękniejsze obrazy malarskie.

obrazy o miłości znanych malarzy.

zbiory pod opieką kustosza.

co ludzie kolekcjonują.

kolekcjonerstwo rodzaje.

kolekcja medali wielcy polacy.

skarbnica narodowa darmowa moneta.

medale i odznaczenia górnicze.

miniaturka odznaczenia.

krzyż wolności i solidarności miniatura.

falerystyka lotnicza.

 

2 Responses to FAL59

  1. admin says:

    Museum of Modern Art in Tychy.

  2. admin says:

    Gromadzone gałęzie sztuk pięknych – Twoje wybory w oglądaniu wartości estetycznych.