HERA

Grudzień 12, 2015

HASŁO / HERA.

HERA / HASŁO — H — 11, E — 7, R — 23, A — 1 LITERA ALFABETU POLSKIEGO.

HERA / Rok założenia Muzeum 22 października 2013. Wizytówka Muzeum 1 a

HERA / Rok założenia Muzeum 22 października 2013

HERA — strona prezentuje zgromadzone słownictwo na litery „H — E — R — A”.

HERA, Héra, rzym. Junona, mit. gr. bóstwo przedhelleńskie, o nieznanym imieniu i kompetencjach. U Greków — Hera [’pani’], Bogini małżeństwa, wierności małżeńskiej, a zwłaszcza zamężnych kobiet. Opiekunka położnic i niemowląt. Według Hezjoda córka Kronosa i Rei. Siostra i małżonka Zeusa. Ich „święte gody” w niektórych miastach obchodzono bardzo uroczyście na wiosnę. Ze związku Hery z Zeusem pochodzili: Ares, Hefajstos, Ejletyja i Hebe. Hera uchodziła za dumną, upartą, zazdrosną i mściwą. Szczególnie odczuwały to jej rywalki i ich potomstwo (m.in. — Io, Latona, Semele, Dionizos, Herakles). Obrażona na Parysa za nieprzyznanie jej „złotego jabłka” (— Eris), prześladowała Trojan, a po zburzeniu Troi — Eneasza. Szczególnej czci doznawała w Argos (skąd prawdopodobnie kult jej rozpowszechnił się w całej Grecji), Sparcie i na Samos. Atrybutem jej były: paw, bocian. kukułka, owoc granatu (symbol miłości i płodności) i lilia. Ofiary składano z krowy lub kozy. W starożytności wizerunki Hery były dziełami najwybitniejszych artystów greckich.

.

HERA – stwierdzenie


hercia którą siostrą jesteś?.

helena historia miłości.

.

HERA


HERAKLES, rzym. Herkules, mit. gr. najpopularniejszy heros gr. Według Hezjoda syn Zeusa i Aklmeny, żony — Amfitriona. Znienawidzony przez Herę i prześladowany przez nią przez nią w ciągu całego życia. Ona m.in. nasłała na paromiesięcznego Heraklesa 2 węże, które ów zadusił. W wieku dojrzałym dotknięty przez nią obłędem Herakles zamordował swych synów pochodzących z małżeństwa z Megarą. W ekspiacyjnej służbie u Eurysteusza dokonał 12 słynnych prac, podawanych najczęściej w następującym porządku:

1) zdusił lwa nemejskiego (— Nemea).

2) zabił — hydrą lernejską.

3) złowił łanię — kerynejską.

4) upolował dzika w górach Erymantu.

5) wypłoszył potworne ptaki z bagna stymfalijskiego.

6) oczyścił stajnie — Augiasza.

7) pokonał byka kreteńskiego.

8) uprowadził dzikie klacze — Diomedesa.

9) zdobył cudowny pas — Hipolity, królowej Amazonek.

10) uprowadził słynne woły — Geryona, a po drodze ustawił przy cieśninie łączącej M. Śródziemne z O. Atlantyckim 2 kolumny, zw. słupami Heraklesa (obecnie Gibraltar i Ceuta).

11) zdobył złote jabłka z ogrodu — Hesperyd.

12) uprowadził z Hadesu — Cerbera.

Z cyklem 12 prac łączyło się wiele epizodycznych wydarzeń, które cykl ten rozszerzały i modyfikowały w ciągu całej starożytności. Ze śmiercią Heraklesa wiąże się mit o jego małżeństwie z — Dejanirą i o miłości do branki Joli. Szata przesycona krwią Nessosa, przysłana mu przez żonę. wżarła się w jego ciało. Chcąc skrócić mękę Herakles spalił się na stosie wzniesionym na górze Ojte. Bogowie przenieśli go na Olimp i uczynili nieśmiertelnym. Tam otrzymał za żonę — Hebe, jako symbol młodości towarzyszącej wiecznej sławie. Kult Heraklesa, rozpowszechniony w całej Grecji, już prawdopodobnie w V w. p.n.e. przeszedł do Rzymu. W końcu IV w. jako Herkules Victor [’zwycięzca’] lub Invictus [’niezwyciężony’] stał się bogiem żołnierzy. Mit o Herkulesie od czasów starożytnych dostarczał tematów literaturze, filozofii, muzyce i sztuce.

.

jednostka leksykalna


atleta na rzutni.

byk horoskop dzienny.

bysio na nowy rok.

chłop jak dąb jaja jak żołędzie.

chłop na schwał pochodzenie.

rosłe chłopisko.

drągal partyzant.

dryblas wpadki.

gigant na stoku.

rzymski gladiator przywódca niewolników.

rzeczne potwory goliat tygrysi.

kawał chłopak odprowadza dziewczyne do domu.

kolos na glinianych nogach.

mocarze giganci.

nieułomek bydgoszcz.

olbrzym belgijski rozmnażanie.

osiłek do wynajęcia.

siłacz któremu włos z głowy spadł.

.

HERA


HERAKLIDZI, synowie i potomkowie — Heraklesa. Wsparci przez króla Myken, Eurysteusza, z Peloponezu, w trzecim pokoleniu (rzekomo w 80 lat po zburzeniu Troi) powrócili do kraju i dokonawszy jego podboju podzielili między naczelnych wodzów. Synom Arystodemosa — Eurystenesowi i Proklesowi, przypadła losem Sparta. Temenesowi — Argos, a Kresfontesowi — Mesenia. Mit był próbą hist. uzasadnienia najazdu — Dorów (podających się za potomków Heraklesa), nazywanego „powrotem Heraklidów”.

.

HERA


HERALDYCZNE BARWY, barwy (zwane też tynkturami) występujące na herbach. Przeniesione z chorągwi w okresie powstawania herbów (XII w.). Występowały 4 zasadnicze barwy heraldyczne: czerwona, błękitna, zielona, czarna. Stosowano także 2 metale — złoto i srebro, zastępowane często barwami żółtą i białą. Używano też — rzadziej — innych barw. W stosowaniu barw heraldycznych istniała zasada, aby nie nakładać barwy na barwę i metalu na metal. Jednak w heraldyce pol. od tej zasady czyniono liczne odstępstwa. Na zestawienie barw w herbach szlachty wpływały barwy godła państw. Dlatego w herbach pol. najczęściej występowały czerwień i srebro. Od XVII w. oznaczano barwy także graficznie (szrafirowano). Złoto — pole kropkowane, srebro — czyste, czerwień  — kreski pionowe, błękit — poziome, zieleń — skośne z prawa na lewo, czerń — kratka.

.

HERA


HERALDYKA [niem.], nauka pomocnicza historii. Bada początki, rozwój, znaczenie prawne oraz zasady kształtowania plastycznego — herbów. Potocznie, aczkolwiek niesłusznie, mianem heraldyki obejmuje się także genealogię. Heraldyka zrodziła się z powstałej w XIII w. praktycznej potrzeby opisywania i rysowania herbów oraz czuwania nad ich poprawnością. Zasady tworzenia herbów oraz prawidła ich stylowej ornamentacji zwiemy sztuką heraldyczną. Badania nad powstaniem i rozwojem herbów oraz stosunkami prawnymi z tym związanymi tworzą wiedzę heraldyczną. Najstarszymi źródłami herbów są sporządzane przez — heroldów tzw. role herbowe (pierwsza znana z Anglii z 1244 r.) lub księgi turniejowe. W Polsce — obok pieczęci książęcych i szlacheckich, które od pocz. XIV w. noszą już znaki zgodne z ustalającymi się wtedy herbami — nagrobki kościelne, tablice erekcyjne. Również zworniki i zabytki barwne: polichromie ścienne, iluminacje w rękopisach, rysunki i opisy w herbarzach zagr. Do źródeł opisanych należy poważna ilość zapisek sądowych, powstających do końca XIV w. w związku z zarzutami nieszlachectwa (naganami), oraz J. Długosza Insignia seu clenodia incliti Regni Poloniae z 2 poł. XV w. Heraldykę uprawiano już w XVII i XVIII w. (wykłady heraldyki na uniwersytetach niem.). Jednak początek jej nauk. traktowania przyniosła dopiero poł. XIX w.

.

HERA – czcze słowa


armoriał czyli poczet herbów.

nauka o herbach szlacheckich.

nauka o herbach i rodach szlacheckich.

.

HERA


HERBARZ, dzieło zawierające rysunki lub opisy herbów, informacje o ich pochodzeniu i wyliczenie pieczętujących się nim rodów. Pierwszymi herbarzami były prowadzone od XIII w. przez — heroldów tzw. role herbowe lub księgi turniejowe.

.

HERA


HERMES, rzym. Merkury, mit. gr. arkadyjski bóg dróg i podróżnych (kupców). Czczony pierwotnie w usypiskach kamieni lub słupach kamiennych (— herma). Wzmacniały one szlaki komunikacyjne. Umieszczane przy nich emblematy falliczne świadczą, że Hermes był również bóstwem płodności (i bogactwa). Znalazło to wyraz w jego kulcie jako opiekuna pasterzy i ich stad. Według później powstałego mitu — sprytny i przebiegły syn Zeusa i nimfy Mai. Był urodzony w grocie góry Kyllene (Arkadia), która stała się głównym miejscem jego kultu. W parę dni po urodzeniu miał mały Hermes skraść woły Apollinowi. Chcąc ułagodzić gniew boga, podarował mu lirę, sporządzoną własnoręcznie ze skorupy żółwia. Przypisywano mu poza tym wynalezienie m.in. syringi, pisma i liczb. Dzięki tym umiejętnościom stał się Hermes bogiem wynalazców, poetów i złodziei. Z patronatem nad drogami łączył funkcję zaufanego posłańca bogów (gł. Zeusa). Był również przewodnikiem dusz do państwa zmarłych. Z przyczyn mniej zrozumiałych widziano w nim opiekuna młodzieży ćwiczącej w palestrach i gymnazjonach. Przedstawiano go zwykle jako młodzieńczego herolda bogów w kapeluszu podróżnym o szerokich kresach. Na stopach nosił uskrzydlone sandały, a w ręku kerykejon. Występował również jako postać „dobrego pasterza” z owieczką na ramionach. Był przedstawiany w antycznej rzeźbie (Hermes z małym Dionizosem, Odpoczywający Hermes) oraz licznych reliefach i malowidłach wazowych.

.

HERA – maksyma


merkury odległość od słońca.

merkury księżyce.

ile księżyców mają planety.

które planety układu słonecznego mają najwięcej satelitów naturalnych?.

.

HERA


HERODY, etnogr. – szopka.

.

HERA


HEROLD [niem.], na dworze panującego do końca XII w. członek służby porządkowej i wywoływacz, gł. podczas turniejów i ceremonii dworskich. Nazwa „herold” weszła w użycie dopiero od poł. XIV w. Wówczas zakres obowiązków herolda objął również czuwanie nad poprawnością herbów używanych w tych okolicznościach. Stali się oni znawcami genealogii szlacheckich. Instytucja herolda nabrała autorytetu prawnego. W XV w. należała do nich jurysdykcja w sprawach obyczajów rycerskich, a w części i nobilitacje. Ubiory heroldów w kształcie dalmatyk były bogato zdobione motywami heraldycznymi. Od XVI w. urząd herolda zaczął zanikać, a heroldzi pozostali tylko gdzieniegdzie jako urzędnicy heraldyczni. Dzielili się na 3 klasy: królów herbowych, heroldów i persewantów (pomocników).

.

HERA


HEROS, mit. gr. półbóg, bohater odznaczający się niezwykłymi przymiotami. Dzięki nim zaliczony w poczet bóstw. Także naczelna postać eposu lub tragedii.

.

HERA – sformułowanie


bohater romantyczny rozprawka.

bóg grecki opiekun sztuk.

chojrak tchórzliwy pies szczenięce lata.

człowiek odważny to nie ten który się nie boi ale ten który mimo strachu podejmuje wyzwanie.

dzielny pacjent dentysta.

gieroj po śląsku.

junak motocykl zabytkowy.

kozak grzyb z czym można pomylić.

mąż stanu w polsce.

śmiałek antarktyczny.

zuch dziewczyna plakat.

beniaminek uprawa.

bożek z koźlimi rogami i kopytami.

bóg honor ojczyzna paszport.

hinduskie bostwo o wielu rekach.

cielec ze złota.

półbóg w mitologii greckiej.

pupil freda i wilmy.

świętość to umiejętność płakania z innymi.

.

HERA


HESTIA, Hestiá, mit. gr. bogini ogniska. Czczona pierwotnie jako bóstwo bezpostaciowe. Opiekowała się szczególnie ogniskiem domowym jako ośrodkiem życia rodzinnego. Od czasów Hezjoda uważana za pierworodną córkę Kronosa i Rei. Jedno z 12 głównych bóstw olimpijskich. Jej pierwszej składano ofiary i pierwszą wzywano w przysięgach. Czczoną ją również jako opiekunkę ogniska gminnego lub państwowego. Przykładowo w Atenach w Prytanejonie. Wspólne dla całej Grecji było ognisko w Delfach. W Rzymie odpowiadała jej Westa.

.

HERA


HETERY [gr. hetaíra ’towarzyszka’], w staroż. Grecji eufemistyczna nazwa kobiet lekkich obyczajów, zw. zwykle pórne. Hetery często uprawiały również muzykę (fletnistki, gitarzystki) i taniec. Jedne z nich mieszkały w domach publicznych (pornejonach). Inne żyły samodzielnie, nieraz bardzo niezależne, a nawet zamożne. Nierzadko odznaczały się wybitną urodą, nieprzeciętną inteligencją i wykształceniem. Szczególnie znane były z heter Ateny i Korynt (stąd „córy Koryntu”), w którym część z nich była zatrudniona w świątyni Afrodyty. W IV w p.n.e.weszły do literatury jako bohaterki nowej komedii attyckiej i lżejszych utworów lit., np. Rozmów heter i Listów heter.

.

HERA – wyrażenie


baba ziemniaczana po litewsku.

babiszon na zakręcie.

cholernica zabiegi.

choleryczka i flegmatyk.

inżynier ciućma czyli śrubka.

czarownica bajka ludowa z nowej anglii.

dąsalska kobietka.

gangrena gazowa.

gęś pieczona z jabłkami i żurawiną.

grymaśnica kapryśnica.

jędza złośnica.

klępa na mokradłach.

wiedźma chrzestna.

krowa na wypasie.

ropucha olbrzymia.

atletka muz.

nałożnica bogatego muzułmanina.

brzoskwinia olbrzymka.

siłaczka bohaterowie.

.

HERA


HETMAN [czes. < niem.], tytuł najwyższego dowódcy w Polsce i na Litwie od XV w. do rozbiorów. Hetman stał na czele wszystkich sił zaciężnych. Nie podlegało mu – pospolite ruszenie. Prawa i obowiązki hetmana po raz pierwszy określono w akcie nominacyjnym Jana Tarnowskiego (1527). Hetman miał całkowitą władzę nad wojskiem. Prawo wydawania rozkazów. Lustrowania oddziałów. Sądzenia i karania wszystkich przestępstw popełnionych w wojsku (w czasie wojny nawet prawo karania śmiercią) itp. Hetmani wydawali przepisy dla wojska, zw. artykułami hetmańskimi. Hetmana powoływano zwykle na czas trwania działań wojennych. Stały urząd hetmana wielkiego koronnego datuje się od 1505 r., a litew. nieco wcześniej. Od 1581 r. urząd hetmana był dożywotni. Hetman był nieusuwalny, mianowany jedynie przez króla. Pierwotnie Korona i Litwa miały po jednym hetmanie (hetman koronny i hetman litewski). Od XVI w. po dwóch (hetman wielki i hetman polny – zastępca hetmana wielkiego). Przejściowo istniał również przy dworze król. urząd hetmana nadwornego. Utworzenie w 1776 r. Departamentu Wojskowego Rady Nieustającej ograniczyło władzę hetmana.

.

HERA – frazeologia


dowodzący powstaniem warszawskim.

dowódca generalny rodzajów sił zbrojnych.

głównodowodzący legionów polskich we włoszech.

kacyk północny.

komendant obozu koncentracyjnego.

lider klasyfikacji generalnej pucharu świata.

naczelnik urzędu skarbowego.

przywódca plemienia w afryce.

watażka złodziejaszków.

wodzirej na wesele śląsk.

wódz naczelny armii.

wódz naczelny księstwa warszawskiego.

damka biuro detektywistyczne.

królówka szachy.

.

HERA


Abecadło H — E — R — A.

A — Ą — B — C — Ć — D — E — Ę — F — G — H — I — J — K — L — Ł — M — N — Ń — O — Ó — P — R — S — Ś — T — U — W — Y — Z — Ź — Ż.

.

HERA


Strony polecane.

HERA / dominiak ah 

 

2 Responses to HERA

  1. admin says:

    powiedzenie:

    totem leśnych ludzi.
    mąż dzielny po łacinie. .
    lwie serce wojownicy.
    śmiały harpunnik.
    witeź w tygrysiej skórze.
    desperat w zwiazku.
    kamikadze boski wiatr nie ma przebacz.
    kaskader z przypadku.
    ryzykant skacze.
    straceniec czyli przypadki urodzonego w niewłaściwym czasie.
    chwat chojrak.
    mężny bądź chroń pułk twój i sześć flag.
    odważniak śmiałek.
    paladyn czary.
    rycerz średniowieczny.
    woj wielkopolskie.
    wojownik wspaniały.
    hero zero.
    nadczłowiek w literaturze.
    najdzielniejszy bohater troi pokonany przez achillesa.
    zuchwalec pozbawiony ogłady.
    farys adres.

  2. admin says:

    fragment wypowiedzi:

    tytan w medycynie.
    waligóra i wyrwidąb.
    wielkolud z bajki.
    wyrwidąb bajka.
    byczek ryba morska.
    biczysko same suki.
    polski zawodowy kulturysta.
    mięśniak uszypułowany.
    paker wstępny.
    sportowiec na emeryturze.
    sportsmenka na lodowisku.
    tarzan legenda.
    king kong najnowszy.
    wyrósł jak tyka chmielowa.
    wielki drab.
    zagarniać przywłaszczać.
    heros tv.
    tynktura heraldyczna.