S 4a

Marzec 24, 2016

S 4a / DZIAŁ BRONI BIAŁEJ / MENU 4a

S 4a DZIAŁ BRONI BIAŁEJ.

S 4a.

.

S 4a obrazek DOMINIAK AH™ Muzeum Miniaturowej Sztuki Profesjonalnej Henryk Jan Dominiak

DOMINIAK AH™

.

⋅ S 4a / Muzeum Miniaturowej Sztuki Profesjonalnej Henryk Jan Dominiak.

⋅ S 4a / Tychy, ulica Żwakowska 8/66, Poland, Europe.

⋅ S 4a / Malarstwo, Rysunek, Grafika.

⋅ S 4a / Rzeźba, Ceramika.

⋅ S 4a / Falerystyka, Weksylologia, Heraldyka, Symbolika i Emblematyka.

Kompendium.

· Broń Biała.

BERDYSZ [łac. < germ.], wielki szeroki topór o silnie zakrzywionym ostrzu i długim drzewcu. Stanowił uzbrojenie piechoty w XVI i XVII w., przede wszystkim w Rosji i Szwecji. W 2 poł. XVIII w przez króla Jana Sobieskiego wprowadzony w formie zmodyfikowanej (znacznie mniejszy), zastępował jednocześnie pikę, forkiet.

DZIDA, używana od czasów najdawniejszych broń drzewcowa, lżejsza odmiana włóczni lub piki. Składa się z długiego drzewca oraz z osadzonego na nim grotu.

MIECZ, wojsk. broń biała o prostej obosiecznej głowni i prostej rękojeści. Używany od epoki brązu do XVI w. W średniowieczy stanowił głównie broń jazdy rycerskiej. W piechocie w XVI w. używano ciężkich i długich mieczy dwuręcznych.

NADZIAK, młotek bojowy na długim drzewcu, zakończony ostrym kolcem lub grotem do kłucia. Używany od XV do XVII w. jako broń jazdy do rozbijania zbroi przeciwnika → czekan.

NÓŻ, jedno z najstarszych narzędzi znane od górnego paleolitu, służące do cięcia, krajania itp. Pierwotnie wykonywany był z wióra krzemiennego o jednej krawędzi ostrej (przystosowanej do cięcia), drugiej zaś przytępionej na całej długości (nóż tylcowy) lub tylko przy wierzchołku (nóż półtylcowy) stromym retuszem. W neolicie nóż miał często obie krawędzie przystosowane do pracy. Nóż wykonany z metali (brązu i żelaza) kształtem podobny był do współczesnych. Postępująca specjalizacja zajęć (szczególnie od okresu lateńskiego) spowodowała zróżnicowanie kształtów i wielkości noży (np. długie noże bojowe, kuśnierskie, garbarskie, snycerskie). Na przestrzeni dziejów noże znajdowały wszechstronne zastosowanie w różnorodnych pracach produkcyjnych, gospodarskich, służyły praktykom kultowym i stanowiły ważny element wyposażenia bojowego.

RAPIER [ franc.], broń biała przeznaczona do kłucia, o długiej i wąskiej głowni oraz rękojeści z koszem, zwykle ażurowym, dla osłony dłoni. Używany w Europie w XVI i XVII w. przez piechotę i kawalerię, w Polsce tylko przez wojska autoramentu cudzoziemskiego. Także sprzęt sportowy używany w szermierce.

S 4a / Strony polecane:

Golden Europe

Comments are closed.