Muzeum Miniaturowej Sztuki Profesjonalnej Henryk Jan Dominiak w Tychach przechowuje i udostępnia artefakt kulturowy, który wyróżniał organizację uczącą mieszczan posługiwania się bronią.
EMB48 Kurek stylizowany Bractwa kurkowe na ziemiach polskich – wytwór człowieka, ruchomość/własność i inne prawa majątkowe bezsprzecznie z dziedziny spostrzeganej wzrokowo twórczości artystycznej/sektora stowarzyszeń obronnych w Europie i w Polsce, przypinka/identyfikator metalowy w barwie monochromatycznej szarej do marynarki męskiej noszonej przez stowarzyszonego w bractwie kurkowym.
Kurek stylizowany – zaprezentowanie
Fotografia
Artefakt kulturowy EMB48 Kurek stylizowany czyli Bractwa kurkowe na ziemiach polskich
Sygnatura – EMB48
Nazwa rzeczy/emblematu – Kurek stylizowany
Autor – Bractwo kurkowe w Polsce.
Rok wyprodukowania rzeczy – w 1994 roku.
Temat rzeczy – odzież męska/oznakowanie marynarki męskiej/żakietu damskiego.
Rodzaj rzeczy – wpinka/igła ozdobna/odznaka organizacji społecznej bez wątpienia braci kurkowych.
Wymiary nominalne/zewnętrzne – odnośnie do wysokości i szerokości, w tym przypadku mienia ruchomego Muzeum, wyznacza zakres 2,19 x 1,79 cm.
Dziedzina naukowa – emblematyka – zakres społeczeństwo/sztuka.
Funkcja rzeczy – medalierstwo, relief/płaskorzeźba – oznaka/wpinka metalowa.
Materiał/składnik czynności produkcyjnej wyrobu wykonanego – metal/stop.
Kolor wyrobu wykonanego – barwa monochromatyczna/srebrna (srebro) – metaliczny szary, porównywalny ze srebrem.
Zastosowanie rzeczy w rzeczywistości – komponent dekoracyjny/atrybut marynarki męskiej pierwotnie/współcześnie.
Mienie ruchome – fons iuris – źródło prawa art. 46 Kodeksu cywilnego – w obecnym czasie w Muzeum Miniaturowej Sztuki Profesjonalnej Henryk Jan Dominiak w Tychach, podsumowując w Dziale Falerystyki, Weksylologii, Heraldyki, Symboliki i Emblematyki.
Uzupełnienie informacji – kurek symbolizuje dumę członka organizacji w walce o wolność, niepodległość i autentyczną demokrację. Znak rozpoznawczy lokalnego patriotyzmu, który służy zacieśnianiu więzi między społecznością bractwa kurkowego. Wykonany techniką wyciśnięcia w metalu o brzegu/krawędzi w kształcie stylizowanego kura z koroną.
Kurek stylizowany Bractwa kurkowe
BRACTWA KURKOWE, organizacje strzeleckie w miastach średniowiecznych. Najwcześniej (XIII w.) pojawiły się w pn. Francji, Flandrii i w Niemczech w związku z organizacją miejskich sił obronnych, złożonych z obywateli miasta zdolnych do noszenia broni. W Polsce najstarsze bractwa kurkowe powstały w XIII w. (Świdnica 1286 r.) i w XIV w. (we wszystkich większych miastach). Nazwa bractwa kurkowe pochodzi od zawodów strzeleckich, urządzanych dla podniesienia sprawności bojowej mieszczan (corocznie w tydzień po oktawie Bożego Ciała). Oczywiście celem/tarczą strzelania był kurek drewniany lub blaszany. Ogólnie rzecz biorąc, strzelec/uczestnik zawodów, który trafił w tułów kurka zostawał na najbliższy rok królem kurkowym. Bractwa kurkowe przetrwały w Polsce do upadku Rzeczypospolitej, w niektórych miastach (np. w Krakowie, Poznaniu i in.) w charakterze organizacji sportowo-towarzyskich – do II wojny światowej.
KURKÓWKA, łowiectwo/myśliwska broń palna śrutowa, kulowa lub śrutowo-kulowa, starszego typu, o kurkach umieszczonych na zewnątrz, naciąganych ręcznie. Konstrukcję tę wyparła broń tzw. bezkurkowa, mająca kurki ukryte wewnątrz mechanizmu zamka. Były one napinane przez otwarcie (złamanie) broni.
Linki zewnętrzne
Chociażby Dominiak Ah.
