W Muzeum Miniaturowej Sztuki Profesjonalnej Henryk Jan Dominiak w Tychach można obejrzeć kordzik wojsk lotnictwa polskiego – interesujący artefakt kulturowy.
BRO1 Kordzik wojsk lotnictwa polskiego nr 2628 z roku 1972 to eksponat z Działu Broni Białej w Muzeum Miniaturowej Sztuki Profesjonalnej Henryk Jan Dominiak w Tychach, na temat którego strona internetowa muzeum przedstawia informacje dotyczące historii i danych tej broni.
Informacja o eksponacie.
Fotografia
Kordzik – krótka broń biała.
Sygnatura: BRO1.
Nazwa: Kordzik wojsk lotnictwa polskiego nr 2628 z roku 1972.
Autor – .
Wymiary eksponatu – łącznie z pochwą 37 cm.
Rodzaj – broń paradna.
Dziedzina eksponatu – Wojsko Polskie.
Czas powstania rok – 1972.
Pochodzenie eksponatu.
1 właściciel (? –2013).–
2 właściciel (2013 nadal): MMSPHJD Żwakowska ul 8/66, Tychy, Polska, Europa.
Ciekawostka ponadplanowa – BRO1 Kordzik
Tak naprawdę zagadnieniem witryny jest epizod broni. Przy czym miano „broń”, opierając się na haśle leksykalnym, uwzględnia stworzone za sprawą jednostki ludzkiej rzeczy. Ogólnie rzecz biorąc, są one wykorzystywane w interwencji zbrojnej. Oznacza to że do ofensywy i odpierania napaści (broń zaczepna i ochronna). Jak również pomocne okazjonalnie rozbieżnej, niemilitarnej inicjatywie.
Przy tym, ewolucja narzędzia walki współzależna jest z całościowym rozkwitem generowania. Skutkiem tego, od nadszarpniętego zębem czasu do głębi średniowiecza uprzywilejowaną pozycję znaczyła broń biała. W związku z tym, stosowana do wystąpień zbrojnych wręcz.
W istocie zbiorowością otaczała ona rynsztunek obuchowy (np. maczuga, topór), oręż drzewcową (np. oszczep, włócznia, pika). Nie schodząc z tematu, dodatkowo arsenał sieczny (np. miecz, szabla). Oprócz tego, synchronicznie rozszerzała zasięg broń miotająca ręczna (np. proca, łuk) jak też ciężka (machiny miotające).
Podczas paleolitu w charakterze kluczowej broni weszły do obiegu:
1) kamień jako amunicja rzucana (miotana) wprost ręką ewentualnie z wykorzystaniem archaicznej procy a ponadto w formie pięściaka krzemiennego dzierżonego w ręce.
2) fragmenty drewna zaplanowane do miotania (oszczep i bumerang) czy też zadawania ciosów (maczuga).
W konsekwencji niniejszej epoki finalizował się łuk ze strzałami o grotach z kamienia lub kości.
W stadium neolitu wynurzyła się maczuga drewniano-kamienna a nawet topór i sztylet kamienny.
Progresję w intensyfikacji uzbrojenia dały etapy dziejowe brązu i żelaza.
W następstwie bowiem wykorzystania metali pojawiało się racjonalizowanie broni i ustanowienie odkrywczych jej modeli.
Z brązu z wyłączeniem toporów i sztyletów opracowywano w równym stopniu miecze, groty do strzał i oszczepów. Nie wspominając o tym, że również wstępne uzbrojenie ochronne takie jak: hełmy, tarcze i nagolennice.
W tamtych czasach dodatkowo zostały urealnione wozy (rydwany) bojowe (Egipt, Asyria).
BRO1 Kordzik wojsk lotnictwa polskiego – domeny sugerowane
Jako przykład – BIP Muzeum Miniaturowej Sztuki Profesjonalnej Henryk Jan Dominiak.
Faktem jest że twórcą instytucji jest – Henryk Jan Dominiak.
W rzeczy samej serwis informacyjny – „ZYSK” – Wystawa Medali.
Konkretnie to salon wystawowy w przestrzeni miejskiej – Zielone Tychy Kultura.
Co więcej, prasowe uwagi dyrektora muzeum – Henryk Jan Dominiak Cytaty.
Nade wszystko wskazane jest znać – Bazy ngo.
Powiązanie na – BIP gov pl.
Rzecz jasna – BIP MKiDN gov pl.
Kordzik oficerski wojsk lotniczych.
Wygląd i cechy charakterystyczne kordzika:
Najpierw głownia, która jest cechą charakterystyczną broni białej, w tym przypadku kordzika. Jest to prosta, stalowa klinga, obosieczna (co oznacza, że ostrze jest po obu stronach), zwężająca się ku sztychowi (końcówce). Taka konstrukcja sugeruje broń przeznaczoną do pchnięć, a nie cięć.
Po drugie jelec: metalowy, w kształcie litery S, z pierścieniem i łezką.
Następnie rękojeść: z tworzywa sztucznego w kolorze mlecznego bursztynu, o eliptycznym przekroju.
Potem głowica z godłem państwowym – przylutowanym orłem bez korony adekwatnym dla rodzaju sił zbrojnych, sporządzony z metalu w barwie jasnosrebrzystej, według wzorów określonych o znakach.
Wreszcie pochwa: stalowa, z okuciem ozdobionym szachownicą.
Na koniec rapcie: skórzane, białe, mocowane do pochwy za pomocą karabińczyków.