Biżuteria modnej i eleganckiej marynarki marki FINSHLEY & HARDING to artefakt kulturowy przechowywany i udostępniany w Muzeum Miniaturowej Sztuki Profesjonalnej Henryk Jan Dominiak w Tychach.
EMB254 Korona FINSHLEY & HARDING LONDON – przedmioty codziennego użytku, detal absolutny nade wszystko z dziedziny wizualnej twórczości artystycznej/sektora odzieżowego. Przypinka z cyrkoniami niezbicie do marynarki męskiej produkcji Finshley & Harding.
Zaznajomienie
Fotografia
Fizyczny obiekt EMB254 Korona FINSHLEY & HARDING LONDON
Sygnatura – definitywnie EMB254
Nazwa rzeczy/emblematu – niezaprzeczalnie Korona FINSHLEY & HARDING LONDON
Autor – właściwie FINSHLEY & HARDING
Rok wyprodukowania rzeczy – prawdopodobnie w 2023 roku.
Temat rzeczy – niepodważalnie odzież męska/akcent marynarki płci męskiej brandu globalnego zajmującego się wytwarzaniem odzieży.
Rodzaj rzeczy – wpinka ozdoba metalowa.
Wymiary nominalne/zewnętrzne – co do wysokości i szerokości, bez zawiłości własności muzealnej, wyznacza zakres 2,2 x 1,9 cm.
Dziedzina naukowa – emblematyka/sztuka tworzenia emblematów.
Funkcja rzeczy – bibelot designerski przez co rutynowo znak rozpoznawczy produktu.
Kontynuacja
Materiał/składnik czynności produkcyjnej wyrobu wykonanego – metal/stop, ozdobiony jedenastoma cyrkoniami/diamentami syntetycznymi.
Kolor wyrobu wykonanego – korona – barwa monochromatyczna/szara jasna metaliczna, ścisła z wypolerowanym srebrem, cyrkonie – kolor monochromatyczny/bezbarwny.
Zastosowanie rzeczy w rzeczywistości – w każdym razie, rzecz/drobiazg unaoczniał jednoznaczny styl górnej części garnituru firmy FINSHLEY & HARDING LONDON.
Mienie ruchome – ponad wszystko de lege lata – według obowiązującego prawa – art. 46 Kodeksu cywilnego – obecnie, w Muzeum Miniaturowej Sztuki Profesjonalnej Henryk Jan Dominiak w Tychach. Jednocześnie, ulokowane w Dziale Falerystyki, Weksylologii, Heraldyki, Symboliki i Emblematyki.
Przypisanie znaczenia
1. Korona bez wątpienia wyróżnik władzy monarszej, więc nieodzowny od wczesnego średniowiecza. Skopiowana od suwerenów karolińskich, a potem od cesarzy rzymskich narodu niemieckiego przez większość monarchów średniowiecznej Europy. Powszechnie znane prototypy korony to starożytne wieńce laurowe (wawrzynowe), w dalszej kolejności diademy cesarzy rzymskich i bizantyjskich lub Pschent/korona podwójna, czyli korona wysoka Górnego Egiptu i korona niska Dolnego Egiptu władców starożytnego Egiptu.
Wkładana na głowę m.in. przez cesarzy, królów, czy książąt. Najczęściej robiono koronę ze złota w formie zewnętrznej obręczy, ozdobionej liliami i krzyżami, przyozdabiając drogocennymi kamieniami (z pominięciem, np. korony żelaznej lombardzkiej). W heraldyce zauważa się korony rangowe symbolizujące różne stopniowanie/ranking w hierarchii feudalnej. W Polsce przyjęty był system niemiecki, gdzie koronę złotą z podwójnym kabłąkiem i krzyżem zaakceptowano królowi. Analogiczną lecz podszytą gronostajem i czerwienią dla księcia, natomiast korona 9-pałkowa oznaczała hrabiego, 7-pałkowa barona, 5-pałkowa zwykle szlachcica. W Polsce przyjęty był system niemiecki, gdzie koronę złotą z podwójnym kabłąkiem i krzyżem zaakceptowano królowi. Analogiczną lecz podszytą gronostajem i czerwienią dla księcia, natomiast korona 9-pałkowa oznaczała hrabiego, 7-pałkowa barona, 5-pałkowa zwykle szlachcica. W Polsce korona świadczyła o ciągłości państwa i nienaruszalności jego terytorium. Rzecz jasna, doniosłe insygnium koronacyjne królów polskich, stosowano od Władysława Łokietka (1320) do Stanisława Augusta Poniatowskiego (1764).
2. Poza tym, korona innymi słowy to znaczy zwierzchnictwo/władza królewska, też królestwo.
3. Podobnym sposobem, metaforycznie – ukoronowanie, uwieńczenie.
4. Tak czy inaczej, dekoracja głowy o kształcie zewnętrznym porównywalnym z koroną monarszą.
Dopisanie
5. Przy tym, Szachownica, korona, Fritillaria, rodzaj z rodziny liliowatych. Uwzględnia około 60 gatunków cebulowych bylin, rosnących w strefie umiarkowanej półkuli pn. Liście równowąskie. W Polsce rośnie szachownica kostkowata, Fritillaria meleagris, do 40 cm wysokości, gatunek o jednym kwiecie (do 3,5 cm długości). Z rysunkiem płatków purpurowo-brunatnym, w szachownicę. Zarastająca wilgotne łąki i podmokłe zarośla, torfowiska i bagna, przede wszystkim w dolinie Sanu, w Poznańskiem i niedaleko Szczecina. Kwitnie w kwietniu i maju. Rzadka, endemicznie, podatna na zagrożenia i zagrożona wyginięciem gatunku roślina uwzględniona ochroną gatunkową – Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 9 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej roślin. Niesystematycznie sadzony (głównie na trawnikach) hygrofit dekoracyjny (również podgatunki o kwiatach białych lub żółtych). W uprawie ogrodowej (zwłaszcza na rabatach) zakwita gatunek Szachownicy cesarskiej – cesarska korona, Fritillaria imperialis. Ma początki w południowej Azji (Wyżyna Irańskia – północne Indie). Wyodrębnia się metrową wysokością i licznym, dużym, ciemnoceglastym kwieciem.
6. W dodatku, korona drzewa – kolejność rozgałęzień pnia od konarów do ulistnionych długopędów i krótkopędów. Kształt k.d. odznacza się cechą charakterystyczną gatunku, w znacznym stopniu podporządkowana jednak warunkom rozwoju drzewa. Dla zamysłów dekoracyjnych nawet formowana sztucznie przez zasadne przycinanie, rozpinanie, drutowanie i wyginanie (w przypadku drzewek bonsai). Sporą korzyść dla owocowania ma nadawanie kształtu korony drzew jak również krzewów owocowych.
7. Konkretnie to, namacalny pieniądz – moneta w Czechach, Szwecji oraz Danii i Norwegii, a także do 2009 w Słowacji i do 2011 r. w Estonii. W końcowej analizie, w dawnych Austro-Węgrzech.
Uzupełnienie
8. Nawet, finalny fragment muru jest określany mianem „korona”.
9. Niewątpliwie, zgodnie z 1953 – USTAWA dziennik ustaw Nr 200, korona drogi – jezdnie z poboczami, pasami awaryjnego postoju lub pasami przeznaczonymi do ruchu pieszych, zatokami autobusowymi lub postojowymi, a przy drogach dwujezdniowych – również z pasem dzielącym jezdnie.
10. „Korona Gór Polski”, mianowicie zestawienie 28 szczytów wyselekcjonowanych pasm górskich Polski. Ukonstytuowana 13 grudnia 1997 r. w toku nadprogramowego spotkania zwołanego przez redakcję „Poznaj swój kraj”.
11. Odnośnie do fryzury, „korona z warkocza”, w takim razie wygodne i uniwersalne uczesanie z upiętych dookoła głowy warkoczy.
12. Ogólnie rzecz biorąc, „korona” w brydżu robrowym, a zatem trzymanie w ręce w ścisłym kolorze kart, rozdanych wszystkich pięciu honorów lub czterech asów.
13. Bezsprzecznie, w łowiectwo i myślistwie „korona” przedstawia wieńczące minimum trzy wierzchołkowe rozgałęzione rogi jelenia kończące tykę. Odpowiednio, zależnie od kształtu, odmiennie określana mianem – korona: dłoniasta, kandelabrowa, kielichowa, kotwicowa, krzaczasta, łopaciasta itd.
14. Oczywiście, w muzyce fermata, korona (z wł. fermare – zatrzymać), a zatem znak graficzny nad nutą lub pauzą, przedłużający dowolnie czas ich trwania. Też: przedłużenie czasu wykonania danej nuty lub pauzy.
15. Z drugiej strony, Korona od 1569 r. czyli Królestwo Polskie w odróżnieniu od Litwy.
