Dzieło sztuki przedstawiające starcie pod Cedynią między wojskami księcia Mieszka I a siłami margrabiego Hodona, które znajduje się w zbiorach Muzeum Miniaturowej Sztuki Profesjonalnej Henryk Jan Dominiak w Tychach.
MAL100 Bitwa pod Cedynią – dzieło sztuki, rzecz ruchoma/mienie z dziedziny wizualnej sztuki plastycznej obraz/malarstwo olejne historyczne/batalistyczne. Miniatura na niepodrobionym lapis lazuli w barwach polichromatycznych, którą w 2022 roku namalował Paweł Brodzisz.
Bitwa pod Cedynią – opis obrazu
Fotografia
Dzieło sztuki MAL100 Bitwa pod Cedynią, Paweł Brodzisz, 2022
Sygnatura – MAL100.
Nazwa obrazu – Bitwa pod Cedynią.
Autor – de facto – zgodnie ze stanem faktycznym Paweł Brodzisz.
Rok namalowania – po Chrystusie, 1 kwietnia 2022.
Tematyka obrazu – sui generis – w swoim rodzaju – malarstwo historyczne.
Rodzaj obrazu – sensu stricto – w ścisłym znaczeniu – malarstwo batalistyczne.
Wymiary nominalne/zewnętrzne – takie jak wysokość i szerokość, bez żadnej wątpliwości majątku ruchomego Muzeum, – stricte – dokładnie – wyznacza zakres 1,5 x 4,2 cm. To najmniejszy w kategorii obrazów związanych z bitwą pod Cedynią.
Dziedzina sztuki – malarstwo.
Volens nolens – chcąc nie chcąc – opisu ciąg dalszy
Funkcja dzieła – sui generis – unikalny obraz olejny/miniatura – obraz symboliczny – ukazuje osoby/rycerstwo i zwierzęta/konia w taki sposób, aby przekazać oglądającemu inne, ukryte treści.
Rodzaj podłoża – dzieło plastyczne wykonane za pomocą narzędzi rysunkowych i malarskich, na skale metamorficznej – lapis lazuli przywiezionym z kopalni usytuowanej w skrajnie północno-wschodniej części Afganistanu (Badakhshan).
Materiał/składnik czynności twórczej – do wykonania dzieła plastycznego w technice olejno-alkidowej/ftalowej – artysta malarz, fotograf, grafik, regionalista i pasjonat historii – zastosował farby olejne artystyczne marki ASTRA oraz farby olejne Winsor & Newton Griffin Alkyd.
Paleta barw obrazu wykonanego – malarstwo polichromatyczne – wielobarwne, stosowane do ozdoby sufitów, ścian, sklepień, rzeźb itp. Wąska gama barw zimnych to zestaw barw, jakie zostały użyte do namalowania obrazu/miniatury.
Kompozycja obrazu wykonanego – dynamiczna – dobrze widoczne linie skośne. Umiejętne zharmonizowanie kolorów, kształtów, proporcji, faktur i ustawienie przedstawianych rycerzy – wyraża ruch, pęd, wzlot, spadanie, wszelką chwilowość sytuacji/agresji. Skutkiem tego emocji mobilizujących siły organizmu, dających energię, wyzwalających adrenalinę i nastawiających organizm do walki.
Mienie ruchome – secundum legem – zgodnie z ustawą – art. 46 Kodeksu cywilnego – obecnie, w Muzeum Miniaturowej Sztuki Profesjonalnej Henryk Jan Dominiak w Tychach, postawione w Dziale Malarstwa, Rysunku i Grafiki.
Poniżej linki wewnętrzne, które wzmacniają strukturę witryny – MAL100 Bitwa pod Cedynią
Odpowiednio uhonorowania muzeum: odznaczenia, nagrody, wyróżnienia i certyfikaty.
Konkretnie to Dział Rzeźby i Ceramiki.
Jeszcze bardziej to Dział Falerystyki i Weksylologii, obejmujący Heraldykę, Symbolikę i Emblematykę.
W końcu to Dział Białej Broni.
Właściwie wyjątkowo fascynujący dla zwiedzających miniaturowy portret Donalda Trumpa.
Zarówno mała, szczegółowa podobizna Elona Muska.
Następnie niezwykle precyzyjny portrecik Whitney Houston.
Faktycznie portret znanego jako Chuck Norris.
Chociażby podobizna Freddiego Mercury’ego.
W rzeczywistości portret Tiny Turner.
Ogólnie mówiąc portret Cristiano Ronaldo powszechnie uważanego za jednego z najlepszych piłkarzy w historii.
Podobnym sposobem niesamowicie mały, ale starannie wykonany współczesny portret Davida Beckhama.
Na zakończenie miniaturowy obraz Czterech jeźdźców Apokalipsy.
Informacja – temat
Oczywiście – Brodzisz, urodzony 15 lutego 1975 roku w Jaszczowie instruktor w Centrum Kultury w Łęcznej. Dodatkowo stowarzyszony w Łęczyńskim Stowarzyszeniu Twórców Kultury i Sztuki PLAMA i Towarzystwie Przyjaciół Ziemi Łęczyńskiej, przedstawił bitwę. W końcowej analizie bitwę, w której armia Mieszka I Polski pokonała siły Hodo lub Odona I z Łużyc w dniu 24 czerwca 972 roku, w pobliżu Odry.
Mieszko I, niewątpliwie pierwszy udokumentowany władca Polski zamieszkujący Wielkopolskę, z sukcesem prowadził kampanię w rejonie Cedyni. Wówczas zachodniosłowiańskiego terytorium plemiennego. Tak naprawdę pożądanego także przez Świętego Cesarza Rzymskiego Ottona I i niemiecką szlachtę. Podczas gdy spory Mieszka z Ottonem I zostały rozstrzygnięte w drodze sojuszu i złożenia daniny temu ostatniemu, szlachta, którą Otton I związał z dawną Saksońską Marchią Wschodnią, w szczególności Odon I, kwestionowała zdobycze Mieszka.
W efekcie bitwa miała na celu ustalenie posiadania obszaru pomiędzy Mieszkiem i Odo. Wbrew pozorom, zapisy dotyczące bitwy są skąpe, opisał ją pokrótce sławny kronikarz Thietmar z Merseburga (975-1018), którego ojciec brał udział w bitwie.
Około roku 937 margrabia saski Gero podbił rozległe terytoria na wschód od Łaby, gdzie podbił plemiona Słowian połabskich. W ten sposób siły niemieckie dotarły do Odry i zachodniej granicy młodego państwa polskiego. Po kilku starciach zbrojnych konflikt na razie został rozstrzygnięty porozumieniem z 963 roku, na mocy którego książę Mieszko musiał płacić cyklicznie daninę cesarzowi Ottonowi.
Po śmierci Gero w 965 r. jego rozległa Marca Geronis została podzielona na kilka mniejszych pochodów, a władzę na tym obszarze sprawowali niekontrolowani watażkowie. Książę Mieszko skorzystał z okazji, aby zająć słabo bronione i ważne gospodarczo ujście Odry do Bałtyku, aby zabezpieczyć swoje wpływy na Pomorzu aż do Wolina. Z kolei Odo I został nadany przez cesarza Ottona I Saskiej Marchii Wschodniej (późniejszej Marszy Łużyckiej) i był odpowiedzialny za zbieranie daniny od plemion, które były przedmiotem zainteresowania Mieszka.
Margrabia pragnąc poszerzyć swoje terytorium i wpływy, w końcu zebrał swoje siły i zdecydował się na atak. Był pewien zwycięstwa, jego najazd był konfliktem prywatnym, wbrew porozumieniom zawartym przez cesarza, który jednocześnie zabiegał o zabezpieczenie swoich rządów w Królestwie Włoch. Jednak wbrew oczekiwaniom Odona bitwę wygrał Mieszko.
Po powrocie cesarza Ottona I do Niemiec pośredniczył w zawarciu rozejmu między stronami wojującymi na sejmie w Hoftagu w 973 r. w Quedlinburgu, zgodnie z którym Mieszko był zobowiązany przenieść swojego nieletniego syna Bolesława jako zakładnika na dwór cesarski. Niemniej jednak cesarz zmarł kilka tygodni później, a konflikt z margrabiami saskimi nadal tlił się. Po wtrąceniu się Mieszka w konflikt syna Ottona i następcy cesarza Ottona II z księciem bawarskim Henrykiem Wranglerem, w 979 r. wojska niemieckie ponownie bezskutecznie zaatakowały Polskę.
Stosunki z Cesarstwem poprawiły się po ślubie Mieszka z Odą z Haldensleben, córką margrabiego Dietricha Marchii Północnej.